Bir yönetim sorusunu baştan sona kuran çerçeve yazıları. Karar sırası ve uygulama adımlarıyla birlikte.
Yürüyen bir dijital işin dört durumu var ve her birinin müdahalesi farklı. Neden bilmek gerektiğini rakamlar gösteriyor: danışmanlık şirketlerinin başarısızlık tahminleri %70 düzeyinde seyrediyor.Bu yazı bir durum haritası. Önce projenizin hangi durumda…
Yazının devamı →Dijital proje bir yazılım işi sanılıyor. Oysa yazılım işin en kolay parçası. Başarısızlık oranları da bunu gösteriyor: danışmanlık şirketlerinin tahminleri %70 düzeyinde seyrediyor ve bu projeler teknik sebeplerle batmıyor.Kod çalışıyor, sistem ayakta,…
Yazının devamı →Dijital proje istatistikleri büyük kurumlardan geliyor. Küçük işletmenin tablosu farklı olabilir. Türkiye'deki olgunluk raporu başarının nerede oluştuğunu söylüyor: az sayıda işi net sahiplik ve kısa teslimat döngüleriyle ölçeklemek.Bu iki şart küçük ölçekte…
Yazının devamı →Yazılım almak bir karar sanılıyor. Oysa asıl karar sonrasında veriliyor ve genelde hiç verilmiyor. Sektör verisi bunu net gösteriyor: lisansların yarısından fazlası ya hiç kullanılmıyor ya da harcamayı hak edecek sıklıkta kullanılmıyor.Yani…
Yazının devamı →Yeni bir araç almak kolay. İnsanların çalışma biçimini değiştirmek zor olan taraf. Rakamlar bu farkı gösteriyor: her yedi uygulamadan birinde hiçbir hareket görülmüyor. Yani hesap açılmış ama kimse girmemiş. Teknik iş bitmiş…
Yazının devamı →Yazılım almak bir kerelik bir iş. Yazılım düzenini yönetmek yıllık bir iş. Kırk milyon lisans üzerinden yapılan analiz aradaki farkı gösteriyor: tipik bir şirketin portföyünde üç yüzü aşkın abonelik bulunuyor, ödenen koltukların…
Yazının devamı →Yapay zekâya güvenmek diye bir şey yok. Kurduğunuz düzene güveniyorsunuz. Stanford'un bağımsız raporu bunu tekrar tekrar söylüyor: çıktılar izlenebilir, gözden geçirilebilir ve hesabı verilebilir olmalı. Bu bir yazılım özelliği değil. Satın alınamıyor.…
Yazının devamı →Yapay zekâ işi almadı. İşin hangi kısmını yaptığınızı değiştirdi. Stanford'un bağımsız raporu insan gözetiminin bir tercih olmadığını vurguluyor: sorumlu yapay zekâ tarafı, yetenek tarafının gerisinde kalıyor.Yani üretim devredildi, sorumluluk devredilmedi. Aradaki fark…
Yazının devamı →Çıktıya güvenip güvenemeyeceğinizi bilmek, bir olgunluk meselesi. Stanford'un bağımsız yıllık raporu tabloyu ortaya koyuyor: kurumsal benimseme %88'e ulaştı ama sorumlu yapay zekâ tarafı yetenek tarafının gerisinde kalıyor.Bu yazı bir basamak cetveli. Önce…
Yazının devamı →Yıllarca içerik üretmek pahalıydı. Şimdi bedava. Ama fark edilmek pahalandı. Sektör verisi bu yer değiştirmeyi net gösteriyor: içerik pazarlamasının asıl kısıtı üretim kapasitesinden farklılaşmaya ve performansa kaydı.Kıt kaynak yer değiştirdi. Bu, stratejinin…
Yazının devamı →Bir kez tıklanmak artık yeterli değil. Asıl mesele ikinci kez açılmak. Veri bunun sebebini gösteriyor: okuyucuların yaklaşık yarısı içeriğin yapay zekâ ürünü olduğunu anladığında etkileşimini azaltıyor. Yani seçim yapılıyor ve seçim kaynağa…
Yazının devamı →Aynı emeği veriyorsunuz, karşılığı her yıl azalıyor. Sebep sizde değil, ortamda. NP Digital'in 500 şirket üzerinde yaptığı analiz tabloyu gösteriyor: dizinlenen içeriğin yapay zekâ payı 2021'de %0 iken 2025'te %42'ye çıktı. 2026…
Yazının devamı →Deneyiminizi iyileştirmek için çerezler kullanıyoruz. Analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca onayınızla çalışır. Çerez politikası
