Eğitimin Yalnızca %30’u İşe Geçiyor
Verilen eğitimin büyük kısmı işe geçmiyor. Bu, yeni bir bulgu değil. Örgütsel öğrenme literatürünün onlarca yıldır tekrarladığı bir sonuç: eğitim içeriğinin yalnızca yüzde 30’a kadarı iş yerinde uygulanıyor. Daha kötümser ölçümler bu oranı yüzde 10-15 aralığına indiriyor. Aradaki fark ölçüm yöntemlerinden geliyor; sonucun yönü değişmiyor.
Yani eğitime harcanan her yüz saatin en az yetmiş saati buharlaşıyor. Para da öyle. Yapay zekâ eğitimlerinde de aynı yasa geçerli. Hatta burada risk daha yüksek; araçlar hızlı değiştiği için kullanılmayan bilgi daha çabuk eskiyor.
Rakam Ne Söylüyor?
BU BÖLÜMÜN ÖZETİ
- Sorun eğitimde değil, sonrasında
- Yönetici desteği belirleyici
- Kişi kendi gelişimini abartıyor
Üç bulgu var.
Sorun eğitimde değil, sonrasında
Araştırmalar eğitimin kalitesinden çok ortamı işaret ediyor. Kişi öğreniyor. Sonra eski iş akışına dönüyor. Yeni yöntem her seferinde ekstra karar istediği için, yoğun günde uygulanmıyor. Eğitim iyi olabilir. Ama ortam onu taşımıyorsa transfer olmuyor. Sorunun adresi eğitmen değil, iş akışı. Akış değişmeden davranış değişmiyor.
Yönetici desteği belirleyici
Transfer üzerine yapılan çalışmalarda en güçlü etken, amirin ve iş arkadaşlarının desteği çıkıyor. Eğitim sonrası soru soracak, deneyecek ve hata yapacak alan açılmazsa öğrenilen kullanılmıyor. Yani transfer bireysel bir irade meselesi değil. Ortam meselesi. Kişiyi eğitip ortamı aynı bırakmak, sonucu baştan belirliyor.
Kişi kendi gelişimini abartıyor
Bir çalışmada eğitim alan yöneticiler becerilerinin geliştiğini bildirmiş. Kendi ölçümlerine göre ilerleme vardı. Ama onlara bağlı çalışanlar bir fark görmemiş. Bu, kendi beyanına dayalı eğitim ölçümlerinin neden yanıltıcı olduğunu gösteriyor. “Faydalı oldu” cevabı bir sonuç değil, bir izlenim. Sonuç, işin kendisinde görünür.
Manşetin Kaçırdığı
BU BÖLÜMÜN ÖZETİ
- Transfer ölçülmüyor
- Zaman en sık gösterilen engel
- Paylaşım transferi güçlendiriyor
Üç ayrıntı önemli.
Transfer ölçülmüyor
Çoğu işletme katılım oranını ölçüyor, uygulama oranını değil. Oysa asıl soru şu: eğitimden iki ay sonra kim, hangi işinde bunu kullanıyor? Bu soru sorulmadığı için cevap da yok. Ölçülmeyen transfer yönetilemiyor. Katılım sayısı ise yalnızca maliyeti gösteriyor, sonucu değil.
Zaman en sık gösterilen engel
Araştırmalarda yeni öğrenilenin uygulanmasını engelleyen iki şey öne çıkıyor: zaman ve yönetim desteği. Yani sorun bilgi eksikliği değil. Alan eksikliği. Eğitimden sonra deneme alanı açılmazsa bilgi kullanılmıyor. Alan açmak da bütçe değil, takvim işi.
Paylaşım transferi güçlendiriyor
Öğrendiğini başkasına anlatan kişi, öğrendiğini daha çok uyguluyor. Anlatmak için düzenlemek gerekiyor; düzenleyen de daha iyi öğreniyor. Bu yüzden eğitim sonrası kısa paylaşım turları, ek yük değil transfer aracı. Anlatmak, öğrenmenin ikinci turu. Ayrıca bilgi tek kişide kalmıyor.
İşletme Ne Yapmalı?
BU BÖLÜMÜN ÖZETİ
- Maliyet: transferi ölçmek yarım saat
- İlk adım: eğitim sonrası görev verin
- Sonraki adım: paylaşımı takvime bağlayın
Üç adım.
Maliyet: transferi ölçmek yarım saat
Eğitimden iki ay sonra tek soru sorun: bu eğitimden öğrendiğin neyi, hangi işinde kullandın? Somut bir örnek isteyin. Örnek gelmiyorsa transfer olmamıştır. Bu ölçüm hiçbir sistem gerektirmiyor. Ama gerçek durumu gösteriyor. Tek cümlelik bir cevap bile yeterli.
İlk adım: eğitim sonrası görev verin
Eğitimden sonraki iki hafta içinde kişiye küçük bir görev verin. Kendi işinden bir süreci yeni yöntemle denesin ve sonucu anlatsın. Kullanılmayan bilgi iki haftada soluyor. Görev, transferi zorlamanın en ucuz yolu. Ayrıca kişi kendi işinde denediği için sonucu da somut oluyor. İç eğitmen düzeni bu görevleri kalıcı hâle getiriyor.
Sonraki adım: paylaşımı takvime bağlayın
Ayda bir kısa tur yapın. Kim ne denedi, ne işe yaradı, ne yaramadı? Bu tur hem transferi artırıyor hem de bilgiyi kurumda tutuyor. Seviye cetveli kimin ne öğreneceğini söyler; paylaşım turu öğrenilenin kalmasını sağlar.
Eğitim vermek kolay. Zor olan, öğrenilenin pazartesi sabahı kullanılması.