Kopyalanamayan İçerik Nedir?

Sorun Ne?

Üç manzara tekrarlanıyor.

Yazılar birbirine benziyor

Aynı konuda on site aynı şeyi yazıyor. Başlıklar farklı, içerik aynı. Okuyucu ilk açtığında ayrımı göremiyor. Üçüncü sitede aramayı bırakıyor. Hepsi aynı şeyi söylüyorsa hangisine güveneceğini de bilemiyor.

İçerikte işletmeden iz yok

Yazı doğru bilgi veriyor ama kim yazmış belli değil. Hiçbir örnek, hiçbir sayı, hiçbir vaka yok. Bu metin herhangi bir siteye konsa fark edilmez. Logoyu değiştirseniz kimse anlamaz. Oysa içeriğin işi tam da o farkı göstermek. Fark yoksa içerik bir masraf kalemine dönüşüyor. Yayımlanıyor ama işe yaramıyor. Emek de karşılıksız kalıyor. Bir süre sonra kimse yazmak da istemiyor. Sonuçsuz iş, isteği de bitiriyor. Ekip yazmaktan soğuyor.

Kaynak hep dışarısı

Bütün atıflar başka yayınlara gidiyor. Kendi verinize hiç atıf yok. Oysa asıl ilgi çeken şey kimsede olmayan bilgi. Herkesin erişebildiği bilgi de değer üretmiyor. Okuyucu onu zaten başka yerde bulmuş oluyor.

Neden Oluyor?

Üç sebep var.

Malzeme kaydedilmiyor

İşletme her gün ayırt edici bilgi üretiyor. Müşteri soruları, proje sonuçları, denenip bırakılan yöntemler. Ama hiçbiri yazılmıyor. Kaydedilmeyen tecrübe içeriğe girmiyor; ertesi hafta hatırlanmıyor bile. Aynı soru bir ay sonra tekrar geldiğinde ilk kez soruluyormuş gibi karşılanıyor.

Genel yazmak güvenli görünüyor

Somut örnek vermek risk taşıyor gibi geliyor. Müşteri adı geçer mi, sayı paylaşılır mı? Belirsizlik varken genel yazılıyor. Risksiz görünen yol da sonuçsuz yol oluyor; kimseyi rahatsız etmeyen yazı kimseyi ilgilendirmiyor da.

Hız baskısı derinliği yiyor

Haftada üç yazı hedefi varsa kaynak toplamaya vakit kalmıyor. Elde olanla yazılıyor, elde olan da genel bilgi. Hacim hedefi doğrudan derinliği kesiyor. Sayıyı düşürmek bu yüzden bir zorunluluk.

Nasıl Yapılır?

Üç adım.

Adım 1: dört kaynağı listeleyin

Kopyalanamayan malzeme dört ayrı yerden geliyor. Birincisi müşteri soruları. Son ayda en çok sorulan on soru neydi? İkincisi kendi sayılarınız: teslim süresi, hata oranı, dönüşüm. Üçüncüsü denemeler. Neyi denediniz ve ne çıktı? Dördüncüsü kaybedilen işler. Hangi gerekçeyle kaybettiniz? Dördü de zaten elinizde duruyor. Yalnızca yazılı olmadığı için görünmüyor; kayıt tutmak, yeni malzeme üretmekten çok ucuz.

Adım 2: haftalık toplama alışkanlığı kurun

Haftada on beş dakika ayırın. O hafta geçen ilginç soruyu yazın. Çıkan sayıyı ve yaşanan durumu da ekleyin. Üç satır yeterli. Hepsini ortak bir belgeye biriktirin; üç ay sonra kimsede olmayan bir havuz oluyor. Bir yıl sonra bitmeyen bir kaynak hâline geliyor. İçerik takvimi de kendiliğinden doluyor. Konu aramak biten bir iş hâline geliyor.

Adım 3: her içeriğe en az bir tane koyun

Kural basit. Yayımlanan hiçbir içerik kendi malzemeniz olmadan çıkmasın. Bir müşteri sorusu yeter. Bir sayı ya da bir deneme de olur. Bu tek kural içeriğinizi rakiplerinkinden ayırıyor ve uygulaması da zor değil.

Ne Kadar Sürer, Nereden Başlanır?

Haftada on beş dakika.

Toplama kısa, karşılığı uzun

Haftalık toplama on beş dakika sürüyor. Yılda on iki saat eder. Karşılığında her içeriğe koyacak malzemeniz oluyor. Yazma süresi de kısalıyor. Boş sayfaya bakmak bitiyor. Düzenleme turu da bu malzemenin metne girdiği yer.

Getirisi iki yerde görünüyor

Birincisi ayırt edicilik: içerik kopyalanamaz hâle geliyor. İkincisi hız: malzeme hazırken yazmak hızlanıyor. Konu aramak yerine listeden seçiyorsunuz.

İlk adım: geçen ayın sorularını yazın

Geçen ay müşterilerden gelen soruları hatırlayın ve yazın. Genelde beş on tane çıkıyor. Her biri bir içerik konusu; cevabınız da zaten içinizde duruyor. Listeyi görünce içerik sıkıntısının aslında olmadığını fark ediyorsunuz. Sorun konu bulmakta değil, kaydetmemekteymiş.

Yaygın Hata

Üç tuzak.

Malzemeyi gizli sanmak

Çoğu işletme kendi bilgisini paylaşmaya çekiniyor. Oysa asıl değer bilgide değil uygulamada. Yöntemi anlatmak müşteri kaybettirmiyor. Tersine güven kazandırıyor; anlatabilen kişi biliyor demektir.

Müşteri adı olmadan olmaz sanmak

Vaka anlatmak için isim vermek gerekmiyor. “Bir imalatçı müşterimizde” demek yeterli. Sektör ve ölçek verilince örnek somutlaşıyor. Gizlilik de korunuyor. Kimse isim beklemiyor. Okuyucu kendi durumuna benzeyen bir örnek arıyor.

Yalnızca başarıları anlatmak

Denenip olmayan şey daha ilgi çekiyor. Çünkü herkes başarı hikâyesi yazıyor ve kimse inanmıyor. Olmayan denemeyi anlatmak güvenilirliği artırıyor. Ayrıca kimse bunu kopyalamaya kalkmıyor.

Sıkça Sorulan Sorular